Wymiar pensum dydaktycznego nauczyciela akademickiego, który został zatrudniony tylko na część roku akademickiego, oblicza się proporcjonalnie do okresu trwania zatrudnienia (art. 101 ust. 2-4 ustawy z dnia 12 września 1990 r. o szkolnictwie wyższym, Dz.U. z 1990 r. Nr 65, poz. 385 z późn. zm. w związku z art. 124 tej ustawy). W razie przekroczenia tak ustalonego pensum wynagrodzenie za godziny ponadwymiarowe staje się wymagalne w dniu ustania stosunku pracy.
Ustawę o szkolnictwie wyższym zastąpiła ustawa z dnia 27 lipca 2005 r. Prawo o szkolnictwie wyższym (Dz.U. Nr 164, poz. 1365 z późn. zm.), która zasadniczo weszła w życie 1 września 2005 r.
Przepis art. 101 ust. 2 ustawy o szkolnictwie wyższym stanowił, że rodzaje zajęć dydaktycznych rozliczanych w ramach pensum i wymiar pensum w granicach określonych w ust. 3 i 4 ustala senat uczelni. Pensum może być również wykonywane poza uczelnią, a w szczególności w szkole ponadpodstawowej, gimnazjum lub szkole ponadgimnazjalnej, na zasadach określonych przez senat.
Dla pracowników naukowo-dydaktycznych minimalny wymiar pensum wynosił 120 godzin obliczeniowych rocznie, a maksymalny – 210 godzin obliczeniowych rocznie (art. 101 ust. 3 ustawy). Dla starszych wykładowców i wykładowców oraz osób zatrudnionych na stanowiskach równorzędnych minimalny wymiar pensum wynosił 240 godzin obliczeniowych rocznie, a maksymalny – 360 godzin obliczeniowych rocznie; dla lektorów i instruktorów oraz osób zatrudnionych za stanowiskach równorzędnych minimalny i maksymalny wymiar pensum wynosił odpowiednio 300 i 540 godzin obliczeniowych rocznie (art. 101 ust. 4 ustawy).
Zgodnie z art. 124 ustawy, w sprawach wynikających ze stosunku pracy pracownika uczelni, nieuregulowanych w ustawie, stosowało się Kodeks pracy.
Przydatne linki:
Reklama