Witamy w serwisie Wydawnictwa Ubezpieczeń

Mapa strony

Zgodnie z art. 15 ust. 2 ustawy z dnia 10 grudnia 1993 r. o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych i ich rodzin (Dz.U. z 2004 r. Nr 8, poz. 66 z późn. zm.) emeryturę dla żołnierza podwyższa się o:
1)        2% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio:
a)    w składzie personelu latającego na samolotach naddźwiękowych,
b)    w składzie załóg okrętów podwodnych,
c)    w chrakterze nurków i płetwonurków,
d)    w zwalczaniu fizycznym terroryzmu.
2)    1% podstawy wymiaru za każdy rok służby pełnionej bezpośrednio:
a)    w składzie personelu latającego na pozostałych samolotach i śmigłowcach,
b)    w składzie załóg nawodnych wojskowych jednostek pływających,
c)    w charakterze skoczków spadochronowych i saperów,
d)    w służbie wywiadowczej za granicą,
e)    w oddziałach specjalnych.
W myśl art. 15 ust. 3 powołanej ustawy, emeryturę podwyższa się o 0,5% podstawy wymiaru za każdy rozpoczęty miesiąc pełnienia służby na froncie w czasie wojny lub w strefie działań wojennych.
Przepis art. 15 ust. 6 ustawy zawiera upoważnienie dla Rady Ministrów do określenia, w drodze rozporządzenia, szczegółowych warunków podwyższania emerytury, o których mowa w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy. Jego realizację stanowi rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 27 lutego 1995 r. w sprawie szczegółowych warunków podwyższania emerytur wojskowych (Dz.U. Nr 21, poz. 110 z późn. zm.).
W dniu 11 lutego 2010 r. Trybunał Konstytucyjny orzekł, że art. 15 ust. 6 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy zawodowych oraz ich rodzin jest niezgodny z art. 92 ust. 1 Konstytucji RP. Przepis traci moc obowiązującą z upływem dwunastu miesięcy od dnia ogłoszenia wyroku w Dzienniku Ustaw.
W ocenie Trybunału Konstytucyjnego, „ani art. 15 ust. 6 ustawy, ani też pozostałe przepisy ustawy nie zawierają wytycznych dotyczących treści rozporządzenia. Nie wskazują kierunków rozwiązań, jakie powinna przyjąć Rada Ministrów, regulując w sposób szczegółowy warunki podwyższania emerytury określone przez ustawodawcę w art. 15 ust. 2 i 3 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy. Kształt upoważnienia ustawowego spowodował, że w omawianym zakresie organ wydający rozporządzenie mógł dowolnie regulować warunki podwyższania emerytury. Nie był bowiem ograniczony kierunkami i wskazówkami wynikającymi z wytycznych.”1
Trybunał zwrócił uwagę, że „uchylenie przepisu upoważniającego do wydania rozporządzenia sprawia, że traci moc również akt wykonawczy wydany na podstawie tego przepisu.” Należy jednak podkreślić, że „uchylenie art. 15 ust. 6 ustawy o zaopatrzeniu emerytalnym żołnierzy nie spowoduje zrealizowania przesłanki wznawiania postępowań, o której mowa w art. 190 ust. 4 Konstytucji, w odniesieniu do rozstrzygnięć zapadłych na podstawie rozporządzenia w sprawie podwyższania emerytur wojskowych. Zgodnie z ogólną zasadą, postępowanie może być wznawiane tylko wtedy, gdy Trybunał orzeknie o niezgodności aktu normatywnego, na podstawie którego zostało wydane prawomocne orzeczenie sądowe, ostateczna decyzja administracyjna lub rozstrzygnięcie w innych sprawach. Skoro przedmiotem rozstrzygnięcia Trybunału był przepis ustawy upoważniający do wydania rozporządzenia, wyrok nie będzie miał wpływu na wznowienie postępowań opartych na przepisach rozporządzenia.”
Wyrok Trybunału Konstytucyjnego jest ostateczny, a sentencja wyroku została ogłoszona w Dzienniku Ustaw Nr 27, poz. 141.

1.    Komunikat prasowy po rozprawie przed TK z 11 lutego 2010 r.