Witamy w serwisie Wydawnictwa Ubezpieczeń

Mapa strony

Przepisy prawa pracy nakładają na pracodawcę obowiązek udzielenia pracownikowi urlopu wypoczynkowego w tym roku kalendarzowym, w którym uzyskał do niego prawo. Urlopy powinny być udzielane zgodnie z planem urlopów, którego sporządzenie i podanie do wiadomości pracowników w sposób przyjęty u danego pracodawcy należy do jego obowiązków.
Wyjątkiem od powyższej zasady jest przepis art. 168 Kodeksu pracy, z którego brzmienia wynika, że urlop niewykorzystany w terminie ustalonym, zgodnie z art. 163, należy pracownikowi udzielić najpóźniej do końca pierwszego kwartału następnego roku kalendarzowego.
Pracodawca może udzielić urlopu w terminie późniejszym wyjątkowo, czyli wtedy, gdy pozwalają na to przepisy prawa.
Urlop wypoczynkowy udzielany pracownikom w terminie późniejszym niż rok kalendarzowy, w którym pracownik nabył do niego prawo, jest urlopem zaległym.
Przepis omawianego wyżej art. 168 określa granicę czasową udzielania urlopu zaległego, którą ma być koniec pierwszego kwartału następnego roku kalendarzowego, niezależnie od tego, czy przyczyny powodujące to przesunięcie leżą po stronie pracownika, czy pracodawcy.
Wskazany termin należy traktować jako ostateczny, ponieważ przepisy Kodeksu pracy nie przewidują możliwości dalszego przesuwania terminu urlopu, a przepis art. 168 K.p. używa zwrotu „najpóźniej do końca pierwszego kwartału następnego roku kalendarzowego”. Termin „do końca pierwszego kwartału następnego roku kalendarzowego” uważa się za zachowany, jeżeli pracownik rozpocznie urlop wypoczynkowy przed upływem tego terminu, np.31 marca.
Niezachowanie tego terminu jest sprzeczne z przepisami Kodeksu pracy, jednak nie powoduje to utraty przez pracownika prawa do zaległego urlopu. Z tego też powodu urlop ten powinien być udzielony w późniejszym terminie, aż do przedawnienia roszczenia o urlop.
Biorąc pod uwagę powyższe, zaległy urlop wypoczynkowy powinien być udzielony w taki sposób, aby pracownik wykorzystał go do końca pierwszego kwartału następnego roku kalendarzowego, chyba że nie jest to możliwe z przyczyn uzasadnionych – przewidzianych odrębnymi przepisami (np. z powodu choroby).

Podstawa prawna:
• art. 168 Kodeksu pracy.
(ak-w)