Witamy w serwisie Wydawnictwa Ubezpieczeń

Mapa strony

W świetle powyższego należy podkreślić, że kwestie prowadzenia akt osobowych przez pracodawcę regulują przepisy prawa pracy. Natomiast dane osobowe pracownika znajdujące się w jego aktach podlegają ochronie, której szczegółowe zasady uregulowano w ustawie z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych. Należy podkreślić, że regulacje zawarte w tej ustawie mają zastosowanie do danych osobowych dotyczących stosunku pracy tylko w zakresie nieuregulowanym przepisami prawa pracy. Przepisy K.p. są bowiem „przepisami odrębnych ustaw”, odnoszących się do przetwarzania danych w rozumieniu art. 5 ustawy o ochronie danych osobowych i mają przed tą ustawą pierwszeństwo jako regulacja przewidująca „dalej idącą” ochronę danych (por. wyrok Sądu Najwyższego z dnia 16 marca 2000 r., I PKN 672/99, OSNP 2001/15/490). Przepis art. 221 § 5 K.p. nie stanowi podstawy do żądania pracownika wydania dokumentów z akt osobowych w oparciu o przepisy o ochronie danych osobowych. Przepis ten określa prawa pracodawcy związane z przetwarzaniem danych osobowych pracownika i tylko w tym zakresie, w kwestiach nieuregulowanych odsyła do przepisów ustawy o ochronie danych osobowych (wyrok Wsa w Warszawie z dnia 6 września 2005 r., sygn. akt II SA/Wa 825/05).

Kodeks pracy, jak i powołane rozporządzenie, nie zawierają szczegółowych zasad udostępniania przez pracodawcę informacji dotyczących pracowników. Kodeks pracy jedynie w niektórych przypadkach zobowiązuje pracodawcę do udostępniania pracownikom określonych dokumentów. I tak pracodawca, na żądanie pracownika, jest obowiązany udostępnić mu do wglądu dokumenty, na których podstawie zostało obliczone jego wynagrodzenie (art. 85 § 5 K.p.), również na żądanie pracownika pracodawca udostępnia mu ewidencję czasu pracy (art. 149 § 1 K.p.).
W odniesieniu do akt osobowych pracownika Kodeks pracy nie zawiera wprost podobnego unormowania. Jednakże prawo to wynika pośrednio z innych przepisów prawa i orzecznictwa. Zgodnie z przepisami Konstytucji, każdy ma prawo dostępu do dotyczących go urzędowych dokumentów i zbiorów danych, a ograniczenie tego prawa może określić jedynie ustawa. Ponadto każdy ma prawo do żądania sprostowania oraz usunięcia informacji nieprawdziwych, niepełnych lub zebranych w sposób sprzeczny z ustawą. Również ogólne założenia prawa pracy pozwalają na konstruowanie ogólnego obowiązku pracodawcy dbania o dobro pracownika, podobnie do obowiązku pracownika, jakim jest dbanie o dobro zakładu pracy (art. 100 pkt 4 K.p.). W ramach tego ogólnego obowiązku pracodawcy mieści się m.in. jego powinność dostarczania pracownikowi informacji i dokumentów (por. postanowienie SN z dnia 16 września 1999 r., sygn. akt I PKN 331/99, OSNP z 2001 r. Nr 9, poz. 314). W razie odmowy udostępnienia pracownikowi tych akt może on złożyć skargę do Państwowej Inspekcji Pracy lub wystąpić do sądu pracy. Jak stwierdził bowiem SN w wyżej wymienionym wyroku pracownik może dochodzić przed sądem pracy nakazania udzielenia informacji, mających istotne znaczenie dla jego sytuacji pracowniczej.

To zalążek artykułu.
Pełną treść znajdziecie Państwo zamawiając drukowaną wersję miesięcznika w naszym sklepie internetowym
Lub korzystając z wersji elektronicznej pisma

« wróć