Funkcjonariuszy służb mundurowych można podzielić na tych, którzy są objęci powszechnym systemem ubezpieczeń społecznych, realizowanym przez ZUS oraz tych, którzy podlegają zaopatrzeniu emerytalnemu, ustanowionemu specjalnie dla tej grupy zawodowej. Powszechny systemem ubezpieczeń społecznych regulowany jest przepisami ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych, zwanej dalej „ustawą systemową”. Z przepisów ustawy systemowej wynika, że na dzień dzisiejszy powszechnym systemem ubezpieczeń społecznych obowiązkowo objęci są tylko funkcjonariusze Służby Celnej. Zgodnie bowiem z art. 6 ust. 1 pkt 18a) oraz art. 12 ust. 1 ustawy systemowej, status funkcjonariusza Służby Celnej stanowi tytuł do obowiązkowych ubezpieczeń emerytalnego, rentowych i wypadkowego.
Funkcjonariusz Służby Celnej – co wynika z art. 11 ustawy systemowej – nie podlega natomiast ubezpieczeniu chorobowemu ani obowiązkowo, ani dobrowolnie. Jest to konsekwencją okoliczności, że na mocy art. 152 ust. 1 i 2 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o Służbie Celnej (Dz.U. Nr 168, poz. 1323 z późn. zm.) w przypadku urlopu lub choroby, a także w razie niemożności wykonywania służby z innych przyczyn, uprawniających do świadczeń określonych w przepisach o świadczeniach pieniężnych z ubezpieczenia społecznego w razie choroby i macierzyństwa, funkcjonariusz otrzymuje uposażenie i inne świadczenia pieniężne należne na zajmowanym stanowisku służbowym.
Funkcjonariusz Służby Celnej podlega obowiązkowo ubezpieczeniom społecznym od dnia nawiązania stosunku służby do dnia zwolnienia ze służby. Stosunek służbowy funkcjonariusza Służby Celnej powstaje w drodze mianowania, a akt mianowania zawiera m.in. datę mianowania. Należy więc przyjąć, że obowiązek ubezpieczeń społecznych powstaje po stronie funkcjonariusza Służby Celnej właśnie w dniu określonym w akcie mianowania jako dzień mianowania. Jakkolwiek art. 13 pkt 12) ustawy systemowej określający ramy czasowe obowiązku ubezpieczeń społecznych funkcjonariusza Służby Celnej stanowi o „zwolnieniu ze służby” jako okoliczności, powodującej ustanie tego obowiązku, to należy przyjąć, że przedmiotowy obowiązek ustaje także w przypadku wygaśnięcia stosunku służbowego Funkcjonariusza Służby Celnej (np. śmierci funkcjonariusza Służby Celnej).
Podstawę wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne funkcjonariusza Służby Celnej stanowi przychód z tytułu służby w rozumieniu przepisów o podatku dochodowym od osób fizycznych. Należy przy tym pamiętać, że na mocy § 5 ust. 1 pkt 2) rozporządzenia Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 18 grudnia 1998 r. w sprawie szczegółowych zasad ustalania podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia emerytalne i rentowe, przepisy § 1 – 4 tego rozporządzenia stosuje się odpowiednio przy ustalaniu podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne funkcjonariusza Służby Celnej. Oznacza to, że jeżeli funkcjonariusz Służby Celnej otrzymuje przychody, o których mowa w § 2 ust. 1 przedmiotowego rozporządzenia, nie stanowią one podstawy wymiaru składek na ubezpieczenia społeczne.
To zalążek artykułu.
Pełną treść znajdziecie Państwo zamawiając drukowaną wersję miesięcznika w naszym sklepie internetowym ![]()
Lub korzystając z wersji elektronicznej pisma ![]()
Przydatne linki:
Reklama